Wyszukiwarka

Menu O serwisie

Przypadkowe obiekty sztuki współczesnej. Wykład

„To wszystko przez Duchampa!”– biadają konserwatywni odbiorcy sztuki, którzy zamiast obrazów i rzeźb muszą teraz oglądać w galeriach i muzeach przypadkowe obiekty: te wszystkie koła rowerowe, pudełka proszku do prania, stosy cukierków i wypchane zwierzęta. Czy przypadkowymi obiektami sztuki współczesnej istotnie rządzi przypadek? Czy Duchamp jest winny?

Zapraszamy na pierwszy wykład dr. Wojciecha Szymańskiego z cyklu “W oku współczesności”, który odbędzie się 3 września 2016 r. (sobota) o godz. 12 w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki.

O cyklu:

Powszechnie podzielane w stosunku do sztuki współczesnej przekonanie, iż wszystko jest sztuką, jeśli artysta powie, że nią jest, wydaje się zarówno truizmem, jak i paradoksem. Rewolucyjne w swoich czasach stwierdzenia, wedle których „każdy jest artystą” (Joseph Beuys) i „wszystko co artyści robią w swoich pracowniach to sztuka” (Bruce Nauman), zwróciły się przeciwko formule współczesności. Chociaż dziś forsowanie podobnych teorii jest już właściwie niemożliwe, w praktyce ma się dobrze. Współczesne artystyczne realizacje znajdują się nierzadko na pograniczu widzialności, a ich forma i sposób funkcjonowania, na przykład w przestrzeni publicznej, zlewa się z krajobrazem miasta. Pozostają niezrozumiałe i często wręcz nierozpoznane jako działania i obiekty o charakterze artystycznym.

Każdy z pięciu wykładów cyklu “W oku współczesności” stanowi próbę ukazania współczesności w kontekście historycznych i klasycznych przykładów sztuki nowoczesnej. Każdy jest skierowany do dorosłych, lecz niekoniecznie profesjonalnych odbiorców sztuki. Poruszane podczas wykładów zagadnienia to między innymi: próby nowoczesnego i współczesnego definiowania, opisywania i wartościowania dzieł sztuki; kwestia przypadkowości artefaktów sztuki współczesnej; dematerializacja i zanikanie dzieł w modelu konceptualnym i postkonceptualnym; zmiana statusu odbiorców sztuki z pasywnych jeszcze do niedawna widzów w aktywnych współtwórców; sztuka współczesna w przestrzeni publicznej; pozaartystyczne – w tym polityczne i społeczne – aspekty sztuki współczesnej; zmieniające się ciągle figury chimerycznych artystów, którzy porzuciwszy romantyczne maski geniuszy oraz demiurgów, przybrali dziś pozę stawiających pytania aktywistów.

Skierowane do dorosłych widzów wykłady są tematycznie skorelowane z odbywającymi się równolegle warsztatami Małego Klubu Bunkra Sztuki przeznaczonymi dla najmłodszych odbiorców. 


Harmonogram kolejnych wykładów cyklu

  • 1.10.2016 (sobota), godz. 12
    PRZEKROCZONA GRANICA WSPÓŁCZESNOŚCI

Kiedy właściwie zaczęła się sztuka współczesna? Czy sztuka współczesna zastąpiła sztukę nowoczesną? Czy nie jesteśmy już w związku z tym nowocześni? Poszukiwania granicy współczesności wyglądają często jak próby zlokalizowania granicy państwowej w kraju znajdującym się poza strefą Schengen. Szukającym jej wydaje się, że znajdą gdzieś linię oznaczoną drutem kolczastym i pilnowaną przez uzbrojonych mężczyzn. Tymczasem próby jej wytropienia zawodzą. Na naszych oczach jak grzyby po deszczu obok muzeów sztuki współczesnej powstają równocześnie muzea sztuki nowoczesnej. Gdzie jest więc owa granica i cezura?

  • 22.10.2016 (sobota), godz. 12
    SZTUKA W SPORZE Z INSTYTUCJĄ

Śmieszna rzecz: rzesze artystów i artystek naprawdę nie cierpią instytucji sztuki, które mają ich reprezentować czy wystawiać oraz sprzedawać ich prace. Daleko idąca rezerwa artystów w stosunku do instytucji zaczęła wzrastać w latach 60. XX wieku, a swoje apogeum osiągnęła w latach 80. Skąd się wzięła? Dlaczego krytyka instytucji stała się jednym z ważniejszych zagadnień sztuki współczesnej?

  • 19.11.2016 (sobota), godz. 12
    NIECH SCZEZNĄ ARTYŚCI! ŚMIERĆ AUTORA I NARODZINY ODBIORCY

Przynajmniej od ćwierćwiecza trwają próby zmiany statusu i wizerunku artystów podejmowane przez nich samych. Czasy artystów przeklętych, artystów demiurgów i artystów geniuszy dawno odeszły do historii, chociaż ten wczesnonowoczesny wizerunek przetrwał tak w mediach, jak w społeczeństwie i, więcej nawet, ma się jak najlepiej. Kim jednak są dzisiaj artyści? Jaką formułę twórczości preferuje sztuka współczesna?

  • 3.12.2016 (sobota), godz. 12
    POZA GALERIĄ. DYSKURS PUBLICZNY SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ

Sztuka współczesna wyszła z galerii i przestrzeni muzealnych. Wyszła w przestrzeń miasta, wiejski, ale też i bezludny krajobraz. Szukając szerszej publiczności niż ta, która regularnie odwiedza instytucje sztuki, rozszerzyła pole swojego oddziaływania. Chciała i chce opowiadać istotne dla wspólnoty i społeczeństwa historie. Czy jej się to udało? Czy snute przez nią narracje są uważnie słuchane i w ogóle słyszalne?

WOJCIECH SZYMAŃSKI (1985) – historyk i krytyk sztuki, niezależny kurator. Adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki Nowoczesnej Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego. Absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytutu Filozofii (tamże). Autor publikacji Argonauci. Postminimalizm i sztuka po nowoczesności. Eva Hesse – Felix Gonzalez-Torres – Roni Horn – Derek Jarman (2015) oraz kilkudziesięciu tekstów z zakresu historii i krytyki sztuki.

Oświadczenie o dostępności

projekt: agata biskup / made by Wordpressotwiera się w nowej karcie and mem!otwiera się w nowej karcie